ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 562

ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

آن یار به خشم رفته را باز آرید

یک جان نبرید دل اگر سخت کند

یک سر نبرید پای اگر بفشارید

نوشته‌های مرتبط

دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشست

ادامه نوشته »

از آب و گلی نیست بنای چو تویی

ادامه نوشته »

توبه کردم که تا جانم برجاست

ادامه نوشته »

زلف تو به حسن ذوفنون ها بر زد

ادامه نوشته »

کوتاه کند زمانه این دمدمه را

ادامه نوشته »

گر آنکه امین و محرم این رازی

ادامه نوشته »