گر با دل و دنده هیچ کارم افتد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 780

گر با دل و دنده هیچ کارم افتد

در وقت وصال آن نگارم افتد

خون دل از آب دیده زان میبارم

تا آن دل و دیده در کنارم افتد

نوشته‌های مرتبط

امروز ندانم به چه دست آمده‌ای

ادامه نوشته »

ای چشم بیا دامن خود در خون کش

ادامه نوشته »

افکند مرا دلم به غوغا و گریخت

ادامه نوشته »

بازیچه ی قدرت خداییم همه

ادامه نوشته »

میدان تو در دایره‌ی کن فیکون

ادامه نوشته »

ای ظلمت شب مانع خورشید مشو

ادامه نوشته »