عقل و دل من چه عیشها میداند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 769

عقل و دل من چه عیشها میداند

گر یار دمی پیش خودم بنشاند

صد جای نشیب آسیا میدانم

کز بی‌آبی کار فرو میماند

نوشته‌های مرتبط

عشقی به کمال و دلربایی به جمال

ادامه نوشته »

ای داده بنان گوهر ایمانی را

ادامه نوشته »

آن کس که بر آتش جهانم بنهاد

ادامه نوشته »

درد و زخم ار زلف تو در چنگ آید

ادامه نوشته »

می‌پنداری که من به فرمان خودم

ادامه نوشته »

آن روز که مهرکان گردون زده‌اند

ادامه نوشته »