روز آمد و غوغای تو در بر دارد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 713

روز آمد و غوغای تو در بر دارد

شب آمد و سودای تو بر سر دارد

کار شب و روز نیست این کار منست

کی دو خر لنگ بار من بردارد

نوشته‌های مرتبط

ای شمع تو صوفی صفتی پنداری

ادامه نوشته »

ای دل تو و درد او اگر خود مردی

ادامه نوشته »

مستم ز دو لعل شکرت ای مه رو

ادامه نوشته »

گر ماه شوی بر آسمان کم نگرم

ادامه نوشته »

هر روز بیاید آن سپهدار سماع

ادامه نوشته »

خورشید همی زرد شود بر دیوار

ادامه نوشته »