چون روز وصال یار ما نیست پدید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 640

چون روز وصال یار ما نیست پدید

اندک اندک ز عشق باید ببرید

میگفت دلم که این محالست محال

سر پیش فکنده زیر لب میخندید

نوشته‌های مرتبط

دشنام که از لب تو مهوش باشد

ادامه نوشته »

ای داده مرا به خواب در بیداری

ادامه نوشته »

در عشق خلاصه ی جنون از من خواه

ادامه نوشته »

گر در طلبی ز چشمه در بر ناید

ادامه نوشته »

ای ظلمت شب مانع خورشید مشو

ادامه نوشته »

ای آنکه مرا بسته ی صد دام کنی

ادامه نوشته »