گر در طلبی ز چشمه در بر ناید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 783

گر در طلبی ز چشمه در بر ناید

جوینده ی در به قعر دریا باید

این گوهر قیمتی کسی را شاید

کز آب حیات تشنه بیرون آید

نوشته‌های مرتبط

بیگاه شده است لیک مر سیران را

ادامه نوشته »

آن کس که بر آتش جهانم بنهاد

ادامه نوشته »

ای ابر که تو جهان خورشیدانی

ادامه نوشته »

آبی که از این دیده چو خون میریزد

ادامه نوشته »

بازآی که یار بر سر پیمانست

ادامه نوشته »

ای میر ملیحان و مهان شیئی الله

ادامه نوشته »