چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 638

چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

جان در لب تو چو دیده ی میم افتاد

نمرود صفت ز دیدگان رفت دلم

در آتش سودای براهیم افتاد

نوشته‌های مرتبط

تا ظن نبری که این زمین بیهوشست

ادامه نوشته »

خورشید که در خانه بقا می نکند

ادامه نوشته »

بیچاره دل سوخته ی محنت کش

ادامه نوشته »

آن رند و قلندر نهان آمد فاش

ادامه نوشته »

گنجینه‌ی اسرار الهی ماییم

ادامه نوشته »

تو شاه دل منی و شاهی میکن

ادامه نوشته »