تا سر نشود یقین که سرکش نشود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 609

تا سر نشود یقین که سرکش نشود

وان دلبر برگزیده سرکش نشود

آن چشمه آب است چه آن آب حیات

آب حیوان نگردد آتش نشود

نوشته‌های مرتبط

تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

ادامه نوشته »

نور فلکست این تن خاکی ما

ادامه نوشته »

آن کس که تو را به چشم ظاهر دیده است

ادامه نوشته »

چشمت صنما هزار دلدار کشد

ادامه نوشته »

ای بنده بدان که خواجه ی شرق اینست

ادامه نوشته »

رو در صف بندگان ما باش و مترس

ادامه نوشته »