تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 604

تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

توحید به نزد او محقق نشود

توحید حلول نیست نابودن توست

ورنه به گزاف باطلی حق نشود

نوشته‌های مرتبط

ای کرده ز گل دستک من پایک من

ادامه نوشته »

سرگشته چو آسیای گردان کنمت

ادامه نوشته »

گفتم که ز خردی دل من نیست پدید

ادامه نوشته »

آن کس که همیشه دل پر از دردم از او

ادامه نوشته »

هم شاهد دیده‌ای و هم شاهد دل

ادامه نوشته »

من یک جانم که صد هزار است تنم

ادامه نوشته »