تا گوهر جان در این طبایع افتاد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 610

تا گوهر جان در این طبایع افتاد

همسایه شدند با وی این چار فساد

زان گور بدان گور از آن رنک گرفت

همسایه ی بد خدای کس را ندهاد

نوشته‌های مرتبط

من نیز چو تو عاقل و هشیار بدم

ادامه نوشته »

با عشق نشین که گوهر کان تو است

ادامه نوشته »

زان ابروی چون کمانت ای بدر منیر

ادامه نوشته »

بیزارم از آن لعل که پیروزه بود

ادامه نوشته »

با سود وصال تو زیانت نرسد

ادامه نوشته »

آن صورت غیبی که شندیش دشمن

ادامه نوشته »