آن صورت غیبی که شندیش دشمن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1382

آن صورت غیبی که شندیش دشمن

با خود به قیاس می‌بریدش دشمن

ماننده‌ی خورشید برآمد پیشین

هر سو که نظر کرد ندیدش دشمن

نوشته‌های مرتبط

ای کاش که من بدانمی کیستمی

ادامه نوشته »

هم نور دل منی و هم راحت جان

ادامه نوشته »

دلدار اگر مرا بدراند پوست

ادامه نوشته »

گر هیچ تو را میل سوی ماست بگو

ادامه نوشته »

گر آه کنم آه بدین قانع نیست

ادامه نوشته »

هرگز حق صحبت قدیمت نبود

ادامه نوشته »