آهو بدود چو در پیش سگ بیند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 509

آهو بدود چو در پیش سگ بیند

بر اسب دونده حمله و تک بیند

چندان بدود که در تنش رگ بیند

زیرا که صلاح خود را در این یک بیند

نوشته‌های مرتبط

ای دل چه شدی ز دست دستی میزن

ادامه نوشته »

آن جان که از او دلبر ما شادانست

ادامه نوشته »

آن قاضی ما چو دیگران قاضی نیست

ادامه نوشته »

ای آنکه نظر به طعنه میاندازی

ادامه نوشته »

در خاک اگر رفت تن بیجانی

ادامه نوشته »

هر قبض اثر علت اولی باشد

ادامه نوشته »