ما را به جز این زبان زبانی دگر است

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 403

ما را به جز این زبان زبانی دگر است

جز دوزخ و فردوس مکانی دگر است

آزاده‌دلان زنده به جان دگرند

آن گوهر پاکشان ز کانی دگر است

نوشته‌های مرتبط

عشاق به یک دم دو جهان دربازند

ادامه نوشته »

آن ذره که جز همدم خورشید نشد

ادامه نوشته »

دستار نهاده ای به مطرب ندهی

ادامه نوشته »

گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو

ادامه نوشته »

آن را که بود کار نه زین مردانست

ادامه نوشته »

چونست به درد دیگران درمانی

ادامه نوشته »