در عهد و وفا چنان که دلدار منست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 312

در عهد و وفا چنان که دلدار منست

خون باریدن به روز و شب کار منست

او یار دگر کرده و فارغ شسته

من شسته چو ابلهان که او یار منست

نوشته‌های مرتبط

با هر که نشستی و نشد جمع دلت

ادامه نوشته »

ای نرگس بی‌چشم و دهن حیرانی

ادامه نوشته »

امشب آمد خیال آن دلبر چست

ادامه نوشته »

ای دوست شکارم و شکاری دارم

ادامه نوشته »

هجران خواهی طریق عشاقانست

ادامه نوشته »

آن کس که به آب دیده‌اش میجویم

ادامه نوشته »