تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 269

تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

خشم و سقط و طعنه و صفراش خوشست

سر خواسته من گر بدهم یا ندهم

سر را محلی نیست تقاضاش خوشست

نوشته‌های مرتبط

ای دل اگرت رضای دلبر باید

ادامه نوشته »

رفتم به طبیب گفتم از بینایی

ادامه نوشته »

سرمستم و سرمستم و سرمست کسی

ادامه نوشته »

ای زلف پر از مشک تتاری همه خوش

ادامه نوشته »

ای بوده سماع آسمان را ره و در

ادامه نوشته »

صد نام ز یاد دوست بر ننگ زدیم

ادامه نوشته »