با روز بجنگیم که چون روز گذشت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 228

با روز بجنگیم که چون روز گذشت

چون سیل به جویبار و چون باد به دشت

امشب بنشینیم چون آن مه بگرفت

تا روز همی زنیم طاس و لب طشت

نوشته‌های مرتبط

اجری ده ارواحی و سلطان ابد

ادامه نوشته »

سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

ادامه نوشته »

دل داد مرا که دلستان را بزدم

ادامه نوشته »

شاخ گل تر بر سر عنبر میزن

ادامه نوشته »

زاهد بودی ترانه گویت کردم

ادامه نوشته »

این چرخ غلام طبع خود رایه ی ماست

ادامه نوشته »