گر قدر کمال خویش بشناختمی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1925

گر قدر کمال خویش بشناختمی

دامان خود از خاک بپرداختمی

خالی و سبک بر آسمان تاختمی

سر بر فلک نهم برافراختمی

نوشته‌های مرتبط

پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا

ادامه نوشته »

یار آمده یار آمده ره بگشاییم

ادامه نوشته »

تا نقش خیال دوست با ماست دلا

ادامه نوشته »

کس دل ندهد بدو که خونخوار منست

ادامه نوشته »

ای شب چه شبی که روزها چاکر توست

ادامه نوشته »

ای از دل و جان لطیفتر قالب تو

ادامه نوشته »