چون خار بکاری رخ گل میخاری

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1836

چون خار بکاری رخ گل میخاری

تا گل ناری بر ندهد گلناری

فعل تو چو تخم و این جهان طاحونه است

تا خشت بر آسیا بری خاک آری

نوشته‌های مرتبط

سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

ادامه نوشته »

ای بنده اگر تو خواجه بشناختیئی

ادامه نوشته »

گر ناله کنم گوید یعقوب مباش

ادامه نوشته »

دل رفت و سر راه دل استان بگرفت

ادامه نوشته »

تا ظن نبری که این زمین بیهوشست

ادامه نوشته »

آن تاب که من دانم و تو ای دل سوز

ادامه نوشته »