خوش خوش صنما تازه رخان آمده‌ای

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1790

خوش خوش صنما تازه رخان آمده‌ای

خندان به دو لب لعل گزان آمده‌ای

آن روز دلم ز سینه بردی بس نیست

کامروز دگر به قصد جان آمده‌ای

نوشته‌های مرتبط

با ملک غمت چرا تکبر نکنم

ادامه نوشته »

تا عشق تو را است این شکرخایی ها

ادامه نوشته »

گر گفتن اسرار تو امکان بودی

ادامه نوشته »

ای عشق بتا به تلخ خویان خو بخش

ادامه نوشته »

آن کس که همیشه دل پر از دردم از او

ادامه نوشته »

حیف است که پیش کر زنی طنبوری

ادامه نوشته »