جانم ز طرب چون شکر انباشته ای

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1789

جانم ز طرب چون شکر انباشته ای

چون برک گل اندر شکرم داشته ای

امروز مرا خنده فرو میگیرد

تا در دهنم چه خنده ها کاشته ای

نوشته‌های مرتبط

چون دلبر من میان دلداران نیست

ادامه نوشته »

همچون سر زلف تو پریشان توایم

ادامه نوشته »

بی آتش عشق تو تو نخوردم آبی

ادامه نوشته »

آن تاق که نیست جفتش اندر آفاق

ادامه نوشته »

باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت

ادامه نوشته »

سرگشته چو آسیای گردان کنمت

ادامه نوشته »