خوش خوش صنما تازه رخان آمده‌ای

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1790

خوش خوش صنما تازه رخان آمده‌ای

خندان به دو لب لعل گزان آمده‌ای

آن روز دلم ز سینه بردی بس نیست

کامروز دگر به قصد جان آمده‌ای

نوشته‌های مرتبط

خورشید که باشد که به روی تو رسد

ادامه نوشته »

کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد

ادامه نوشته »

در باغ من ار سرو و اگر گلزار است

ادامه نوشته »

با من ترش است روی یار قدری

ادامه نوشته »

ای جانب عشاق به خیره نگران

ادامه نوشته »

تا چهره ی آفتاب جان رخشانست

ادامه نوشته »