ای دوست به هر سخن در جنگ زنی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1737

ای دوست به هر سخن در جنگ زنی

صد تیر جفا بر من دلتنگ زنی

در چشم تو من سیم دگر کس زر سرخ

فردا بنمایمت چو بر سنگ زنی

نوشته‌های مرتبط

عشق تو به هر صومعه مستی دارد

ادامه نوشته »

از دوستی دوست نگنجم در پوست

ادامه نوشته »

ای عالم دل از تو شده قابل جان

ادامه نوشته »

بیرون ز تن و جان و روان درویش است

ادامه نوشته »

گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز

ادامه نوشته »

هر دم دل خسته‌ام برنجاند یار

ادامه نوشته »