مستم ز دو لعل شکرت ای مه رو

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1588

مستم ز دو لعل شکرت ای مه رو

پستم ز قد صنوبرت ای مه رو

رویم چو زر است در غم سیم برت

از دست مده تو این زرت ای مه رو

نوشته‌های مرتبط

ای خواجه تو را غم جمال و جاهست

ادامه نوشته »

عشقست طریق و راه پیغمبر ما

ادامه نوشته »

آن خوش باشد که صاحب تمییزی

ادامه نوشته »

دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

ادامه نوشته »

من همتیم کجا برد چون من باز

ادامه نوشته »

گویند که صاحب فنون عقل کل است

ادامه نوشته »