دل باغ نهانست و درختان پنهان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1471

دل باغ نهانست و درختان پنهان

صد سان بنماید او و خود او یکسان

بحریست محیط و بیحد و بی‌پایان

صد موج زند موج درون هرجان

نوشته‌های مرتبط

شب رفت و دلت نگشت سرای ایچی

ادامه نوشته »

ای دل ز جفای دلستانان مگریز

ادامه نوشته »

آنها که دل از الست مست آوردند

ادامه نوشته »

نی هرکه کند رقص و جهد بالا او

ادامه نوشته »

چندان بدویده ام پی دل بی جان

ادامه نوشته »

گفتم که تویی می و منم پیمانه

ادامه نوشته »