گفتم که تویی می و منم پیمانه

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1638

گفتم که تویی می و منم پیمانه

من مرده‌ام و تو جانی و جانانه

اکنون بگشا در وفا گفت خموش

دیوانه کسی رها کند در خانه

نوشته‌های مرتبط

زاهد بودی ترانه گویت کردم

ادامه نوشته »

دلدار به زیر لب بخواند چیزی

ادامه نوشته »

چون جوشش خنب عشق دیدم ز تو من

ادامه نوشته »

از عشق تو من بلند قد میگردم

ادامه نوشته »

بالا بنگر دو چشم را بالا دار

ادامه نوشته »

دست تو به جود طعنه بر میغ زند

ادامه نوشته »