تا چند به هرزه چون غباری گردم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره  1192

تا چند به هرزه چون غباری گردم

گه بر سر که گه سوی غاری گردم

تا چند چو طفل بر نگاری گردم

یک چند گهی به گرد یاری گردم

نوشته‌های مرتبط

این فصل بهار نیست فصلی دگر است

ادامه نوشته »

گویند که عشق بانک نامست دروغ

ادامه نوشته »

من بنده ی یاری که ملالش نبود

ادامه نوشته »

بیرون ز جهان کفر و ایمان جاییست

ادامه نوشته »

امشب آمد خیال آن دلبر چست

ادامه نوشته »

گر در ره عشق او نباشی سرباز

ادامه نوشته »