بر یاد لبت لعل نگین می‌بوسم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1181

بر یاد لبت لعل نگین می‌بوسم

آنم چو به دست نیست این می‌بوسم

دستم چو بر آسمان تو می‌نرسد

می‌آرم سجده و زمین می‌بوسم

نوشته‌های مرتبط

جان دیده ز جانان ازل دمسازی

ادامه نوشته »

وه وه که به دیدار تو چونم تشنه

ادامه نوشته »

گه در طلب وصل مشوش باشیم

ادامه نوشته »

آنها که به پیش دلستان میگردم

ادامه نوشته »

آن یار کشید باز دستم امروز

ادامه نوشته »

آن خواجه که بار او همه قند تر است

ادامه نوشته »