بر میکده وقف است دلم سرمستم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1180

بر میکده وقف است دلم سرمستم

جان نیز سبیل جام می کردستم

چون جان و دلم همی نمی‌پیوستند

آن هر دو بوی دادم و از غم رستم

نوشته‌های مرتبط

ای اهل صفا که در جهان گردانید

ادامه نوشته »

چشم تو ز روزگار خونریزتر است

ادامه نوشته »

دل‌ها به سماع بی قرار افتادند

ادامه نوشته »

اندر طلب آن قوم که بشتافته‌اند

ادامه نوشته »

گفتم دل و دین بر سر کارت کردم

ادامه نوشته »

هر چیز که بسیار شود خوار شود

ادامه نوشته »