آنکس که تو را دید و نخندید چو گل

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1083

آنکس که تو را دید و نخندید چو گل

از جان و خرد تهیست مانند دهل

گبر ابدی باشد کو شاد نشد

از دعوت ذوالجلال و دیدار رسل

نوشته‌های مرتبط

زان روی که دل بسته ی آن زنجیر است

ادامه نوشته »

آن ساقی روح دردهد جام آخر

ادامه نوشته »

ای لعل لبت معدن شکر چیدن

ادامه نوشته »

از روی تو من همیشه گلشن بودم

ادامه نوشته »

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش

ادامه نوشته »

ما میخواهیم و دیگران میخواهند

ادامه نوشته »