ای لعل لبت معدن شکر چیدن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1423

ای لعل لبت معدن شکر چیدن

وز چشم تو نور نامصور دیدن

مه گردانست و برک که گردانست

فرقست بسی میان هر گردیدن

نوشته‌های مرتبط

ای داروی فربهی جان عاشق

ادامه نوشته »

پیموده شدم ز راه تو پیمودن

ادامه نوشته »

تا در طلب گوهر کانی کانی

ادامه نوشته »

جان باز که وصل او به دستان ندهند

ادامه نوشته »

در کام دل آنچه بود نفسم همه راند

ادامه نوشته »

روز شادیست غم چرا باید خورد

ادامه نوشته »