چون چنگ خودت بگیرم اندر بر تنگ

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1080

چون چنگ خودت بگیرم اندر بر تنگ

وز پرده ی عشاق برآرم آهنگ

گر زان که در آبگینه خواهی زد سنگ

در خدمت تو بیایم اینک من و سنگ

نوشته‌های مرتبط

گر چرخ پر از ناله کنم معذورم

ادامه نوشته »

گویی که به تن دور و به دل با یارم

ادامه نوشته »

ای ابر که تو جهان خورشیدانی

ادامه نوشته »

وقت است که بحر و بر فرو آسایند

ادامه نوشته »

گر عاقل عالمی به عشق ابله شو

ادامه نوشته »

صافی صفت و پاک نظر باید بود

ادامه نوشته »