گر عاقل عالمی به عشق ابله شو

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1581

گر عاقل عالمی به عشق ابله شو

ور ماه فلک تویی چو خاک ره شو

با نیک و بد و پیر و جوان همره شو

فرزین و پیاده باش آنگه شه شو

نوشته‌های مرتبط

آن کیست که بیرون درون می نگرد

ادامه نوشته »

گر مشتاقی به پیش مشتاق نشین

ادامه نوشته »

تا این فلک آینه‌گون بر کار است

ادامه نوشته »

ای روز نشاط و روشنی وقت تو خوش

ادامه نوشته »

نزدیک منی مرا مبین چون دوران

ادامه نوشته »

المنة لله که به تو پیوستم

ادامه نوشته »