چون گشت طلسم جسم آدم چالاک

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1073

چون گشت طلسم جسم آدم چالاک

با خاک درآمیخته شد گوهر پاک

آن جسم طلسم را چو بشکست افلاک

پاکی بر پاک رفت و خاکی در خاک

نوشته‌های مرتبط

دوش آن بت من همچو مه گردون بود

ادامه نوشته »

شاد آن که جمال ماهتابش ببرد

ادامه نوشته »

ای آنکه چو آفتاب فرداست بیا

ادامه نوشته »

در گریه ی خون مرا شکرخند تو کرد

ادامه نوشته »

هم نور دل منی و هم راحت جان

ادامه نوشته »

ای صلح تو با بنده همه جنگ آمیز

ادامه نوشته »