شاد آن که جمال ماهتابش ببرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 737

شاد آن که جمال ماهتابش ببرد

ساقی کرم مست و خرابش ببرد

می‌آید آب دیده می‌ناید خواب

ترسد که اگر بیاید آبش ببرد

نوشته‌های مرتبط

آمد دل تا درد نهانم گفتن

ادامه نوشته »

گلباغ نهانست و درختان پنهان

ادامه نوشته »

ماییم که دوست خویش دشمن داریم

ادامه نوشته »

ای نسخه ی نامه ی الهی که تویی

ادامه نوشته »

ای دل به چه زهره خواستی یاری را

ادامه نوشته »

جان را که در این خانه وثاقش دادم

ادامه نوشته »