در فقر فقیر باش و در صفوت صاف

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1063

در فقر فقیر باش و در صفوت صاف

با فقر و صفا درآ تو در کار مصاف

گر خصم تو صد تیغ برآرد ز غلاف

چون هیچ نبیند نزند زخم گزاف

نوشته‌های مرتبط

امشب منم و هزار صوفی پنهان

ادامه نوشته »

ای آنکه به جز شادی و جز نور نه ای

ادامه نوشته »

ای دوست شکارم و شکاری دارم

ادامه نوشته »

خوش خوش صنما تازه رخان آمده‌ای

ادامه نوشته »

یک شب چو ستاره گر نخسبی تا روز

ادامه نوشته »

آن جان که از او دلبر ما شادانست

ادامه نوشته »