گفتی چونی بیا که چون روزم خوش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1004

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش

چون روز همی درم همی‌دوزم خوش

تا روی چو آتشت بدیدم چو سپند

میسوزم و میسوزم و میسوزم خوش

نوشته‌های مرتبط

از انجمنی نشسته دیدم دوشش

ادامه نوشته »

بر گور من آن کو گذرد مست شود

ادامه نوشته »

امشب که همی رسد ز دلدار سلام

ادامه نوشته »

در مرگ حیات اهل داد و دین است

ادامه نوشته »

آن دل که شد او قابل انوار خدا

ادامه نوشته »

چنگی صنمی که ساز چنگش بنواست

ادامه نوشته »