ای باد صبا به کوی آن دلبر کش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1001

ای باد صبا به کوی آن دلبر کش

احوال دلم بگوی اگر باشد خوش

ور زانکه برای خود نباشد دلکش

زنهار مرا ندیده‌ای دم درکش

نوشته‌های مرتبط

بر کان شکر چند مگس را غوغاست

ادامه نوشته »

سرسبز بود خاک که آبش یار است

ادامه نوشته »

ای تنگ شکر از ترشان چشم بدوز

ادامه نوشته »

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

ادامه نوشته »

ای آنکه به جان این جهانی زنده

ادامه نوشته »

امروز همه روز به پیش نظرم

ادامه نوشته »