حاج ملاهادی سبزواری – غزل شماره 158
قد کاد شمسی تخفی شعاعه
یا صحب نوحوا حیوا وداعه
گر داری ای شاه عزم هلاکم
این تیغ و این سر سمعاً و طاعه
تا کی نمایی خصمی به عشاق
دعنا و سلمی یا دهر ساعه
یا لیت فاها بالقول فاهت
کی اذهقت عن ذوقی البشاعه
الطرف یغلی والحظ یرمی
هل من شفاه منها الشفاعه
ناصح مده پند ما را ز عشقش
لسنا نبالی فیها الشناعه
نوگل به گلزار کو عندلیبی؟
یوسف به بازار این البضاعه؟
کشتیم تخمی گشتیم نومید
یوماً حصدنا نعم الزراعه
زین خوان یغما خون دلت بس
طوبی لحاس کاس القناعه
بربند اسرار از این جهان بار
تباً لمن صار یشری متاعه