
شمس مغربی – غزل شماره 155
بیا ز چهره ی خوبان جمال خود را بین
ز خط و خال بتان خط و خال خود را بین
ز شکل و هیات و رخسار و ابروی خوبان
به بدر خویش نظر کن هلال خود را بین
بیا به عزم تماشا به کاینات نظر
ظهور صورت علم و خیال خود را بین
دلم که هست تو را آینه در او بنگر
اگر چه مثل نداری مثال خود را بین
ز اعتدال قد سرو هر پری رویی
به قد خویش بگو که اعتدال خود را بین
به سوی دل نظری کن که حال او عجب است
ز حال طرفه ی دل طرفه حال خود را بین
به گاه جلوه گری حسن کامل خود را
نگر در آینه ی دل کمال خود را بین
به فقر و فاقه و ذل و تواضعش منگر
غنا و عزت و جاه و جلال خود را بین
به مغربی نظری کن ز راه لطف و کرم
نیازمند کمال وصال خود را بین



