ورود / عضویت



عمری که به راه تو دویدیم دویدیم - ادبستان شعر پارسی % %

عمری که به راه تو دویدیم دویدیم

مخفی بدخشی – مخمس شماره 7

مخمس با تضمین غزل وحشی بافقی

عمری که به راه تو دویدیم دویدیم

گر زهر غم و رنج چشیدیم چشیدیم

یا مهرو وفای تو ندیدیم ندیدیم

” ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم

امید ز هرکس که بریدیم بریدیم ”

 

تا چند گل وصل تو را غیر بچیند

تا کی همه سر جور و تطاول ز تو بیند

این صید دگر جنگل شهباز نبیند

” دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند

از گوشه ی بامی که پریدیم پریدیم ”

 

رفتن بر رندان دغاباز غلط بود

می خوردنت ای دلبر طناز غلط بود

آن عربده و قهر به ما باز غلط بود

” رم دادن صید خود از آغاز غلط بود

حالا که رماندی و رمیدیم رمیدیم ”

 

تا چند کنی ناله چو بلبل به چمنها

مخفی نه غم یار بود بهر تو تنها

هر گل طلب این خار کشیده به رسنها

” وحشی الم دوری و این قسم سخنها

آن نیست که ما هم نشنیدیم شنیدیم ”

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤