ورود / عضویت



در ظلمت تن مرا چراغی - ادبستان شعر پارسی % %

در ظلمت تن مرا چراغی

در ظلمت تن مرا چراغی

چه جای چراغ را دماغی

مرتد بود آن کسی که با تو

گردد ز خری عدو و یاغی

ای مایل آن که عشق زاغت

نتواند کرد غیر زاغی

جز از نم عشق ای برادر

نه پذیرد جان کس دباغی

جد کن که ز خود رهی سلامت

چه در پی بارهی و لاغی

این نفس خود است رهزن تو

از جهل و حجاب در فراغی

گفتار حق است بشنو از من

گر قابل وحی این بلاغی

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤