ای خداوندان طاق و طمطراق

سعدی-مثنوی شماره 46
ای خداوندان طاق و طمطراق
صحبت دنیا نمیارزد فراق
اندک اندک خان و مان آراستن
پس به یکبار از سرش برخاستن
مقدمه و فضای کلی
این ابیات با لحنی پندآمیز، ناپایداری شکوه و داراییهای دنیوی را یادآور میشود. سعدی نشان میدهد که آدمی با رنج و گذر زمان خانه و زندگی میآراید، اما سرانجام ناگزیر همه را ترک میکند. فضای شعر آمیختهای از زهد، اندرز و تأمل در بیوفایی دنیاست.
معنی بیتهای شعر
ای خداوندان طاق و طمطراق / صحبت دنیا نمیارزد فراق
ای صاحبان شکوه و تجمل، بدانید که بهرهمندی و همنشینی با دنیا ارزش دوری و جدایی از آن را ندارد.
اندک اندک خان و مان آراستن / پس به یکبار از سرش برخاستن
آدمی خانه و زندگی خود را بهتدریج آباد و سامان میدهد، اما سرانجام ناگهان همه را رها میکند و از آن چشم میپوشد.
«این نوشته به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه ی سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



