ورود / عضویت



در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر همراه با معنی و تفسیر

در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر — (همراه با معنی و تفسیر)

در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر



سعدی-قطعه شماره 23

 

در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر

کوته نظر مباش که در سنگ گوهر است

کیمخت نافه را که حقیر است و شوخگن

قیمت بدان کنند که پر مشک اذفر است

 

مقدمه و فضای کلی

این قطعه از سعدی بر پرهیز از داوری شتاب‌زده و ظاهر‌بینی تأکید می‌کند. شاعر با آوردن نمونه‌هایی از سنگ و کیمِخت، نشان می‌دهد که ارزش حقیقی هر چیز لزوماً در ظاهر ناچیز آن آشکار نیست. فضای شعر، پندآمیز و اخلاقی است و مخاطب را به ژرف‌نگری و شناخت گوهر باطن فرامی‌خواند.

معنی بیت‌های شعر

در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر / کوته نظر مباش که در سنگ گوهر است

اگر ظاهر انسان فقیر و تهیدست در نگاهت حقیر می‌نماید، کوته‌بین مباش؛ زیرا ممکن است در دل و وجود او گوهری ارزشمند نهفته باشد.

کیمخت نافه را که حقیر است و شوخگن / قیمت بدان کنند که پر مشک اذفر است

پوست نافه، با آنکه ظاهری ناچیز و تیره دارد، به سبب آنکه آکنده از مشک خوشبوست ارزشمند شمرده می‌شود؛ ارزش هر چیز به گوهر درونی آن است، نه ظاهرش.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤