ورود / عضویت



پادشاهان پاسبانانند مر درویش را همراه با معنی و تفسیر

پادشاهان پاسبانانند مر درویش را — (همراه با معنی و تفسیر)

پادشاهان پاسبانانند مر درویش را



سعدی-قطعه شماره 156

 

پادشاهان پاسبانانند مر درویش را

پند پیران تلخ باشد بشنو و بدخو مباش

چون کمند انداخت دزد و رخت مسکینی ببرد

پاسبان خفته خواهی باش و خواهی گو مباش

 

معنی بیت‌های شعر

پادشاهان پاسبانانند مر درویش را / چون کمند انداخت دزد و رخت مسکینی ببرد

پادشاهان نگهبان و پشتیبان درویشان‌اند؛ همان‌گونه که دزد کمند می‌اندازد و دارایی بینوایی را می‌رباید.

پند پیران تلخ باشد بشنو و بدخو مباش / پاسبان خفته خواهی باش و خواهی گو مباش

پند سالخوردگان و باتجربگان ممکن است تلخ باشد، اما آن را بشنو و بدخُلق و ناسازگار مباش؛ اگر می‌خواهی همچون نگهبان خوابیده باشی، خود دانی.

پیام و مفهوم اصلی

پیام اصلی شعر، تأکید بر مسئولیت‌پذیری و هوشیاری حاکمان و نگهبانان در حمایت از مردم، به‌ویژه درویشان و ناتوانان، و نیز پذیرش پند پیران با وجود تلخی آن است؛ زیرا بی‌توجهی به اندرز و غفلت از وظیفه، زمینه‌ساز زیان و نابسامانی می‌شود و با سکوت یا انکار نمی‌توان از پیامدهای آن گریخت.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤