تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم

معنی بیت‌های شعر

تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم
وه که گر پرده برافتد که چه شور انگیزیم

تو در پس پردهٔ نهانی و ما از دوری و شوق تو خون دل می‌خوریم؛ شگفتا اگر این پرده کنار رود، چه غوغایی از عشق و شور برپا خواهد شد.

دیگران را غم جان دارد و ما جامه‌دران
که بفرمایی تا از سر جان برخیزیم

دیگران از ترسِ جان اندوهگین‌اند، اما ما چنان بی‌قرار و شیفته‌ایم که جامه می‌دریم و آماده‌ایم به فرمان تو از جان خود بگذریم.

مردم از فتنه گریزند و ندانند که ما
به تمنای تو در حسرت رستاخیزیم

مردم از آشوب و فتنه می‌گریزند، اما نمی‌دانند که ما به امید دیدار و جلوهٔ تو، حتی در آرزوی برپا شدن رستاخیزیم.

دل دیوانه سپر کرده و جان بر کف دست
ظاهر آنست که از تیر بلا نگریزیم

دلِ دیوانه‌مان را سپر کرده و جان را در دست گرفته‌ایم؛ پیداست که از تیرهای بلا و سختی‌های راه عشق نمی‌گریزیم.

باغ فردوس میارای که ما رندان را
سر آن نیست که در دامن حور آویزیم

باغ بهشت را برای ما آماده مکن؛ زیرا ما رندان و آزادگان، دل‌بستهٔ نعمت‌های بهشتی و آویختن به دامن حوریان نیستیم.

ور به زندان عقوبت بری از دیدهٔ شوق
ای بسا آب که بر آتش دوزخ ریزیم

و اگر ما را به زندان کیفر ببری، از چشمِ مشتاق ما آن‌قدر اشک خواهد ریخت که چه بسیار آبی بر آتش دوزخ فرو ریزد و آن را خاموش کند.

رنگ زیبایی و زشتی به حقیقت در غیب
چون تو آمیخته‌ای با تو چه رنگ‌آمیزیم

حقیقتِ زیبایی و زشتی در جهان غیب پنهان است؛ و چون تو این دو را در جهان آمیخته‌ای، ما چگونه می‌توانیم دربارهٔ آن‌ها داوری و تفاوتی قطعی میانشان برقرار کنیم؟

سعدیا قوت بازوی عمل هست ولیک
تا به جایی نه که با حکم ازل بستیزیم

ای سعدی، توان و نیروی عمل و کوشش داریم، اما این توانایی تا آن اندازه نیست که بتوانیم با تقدیر و فرمان ازلی خداوند ستیزه کنیم.