من از اینجا به ملامت نروم همراه با معنی و تفسیر

من از اینجا به ملامت نروم

سعدی-غزل شماره 472

 

من از اینجا به ملامت نروم

که من اینجا به امیدی گروم

گر به عقلم سخنی می‌گویند

بیم آن است که دیوانه شوم

گوش دل رفته به آواز سماع

نتوانم که نصیحت شنوم

همه گو باد ببر خرمن عمر

دو جهان بی تو نیرزد دو جوم

دوستان عیب و ملامت مکنید

کانچه خود کاشته باشم دروم

من بیچاره گردن به کمند

چه کنم گر به رکابش نروم

سعدیا گفت به خوابم بینی

بی‌وفا یارم اگر می‌غنوم

 

معنی بیت‌های شعر

من از اینجا به ملامت نروم
که من اینجا به امیدی گروم

من از اینجا با سرزنش و ملامت نمی‌روم، زیرا با امیدی به اینجا آمده‌ام.

گر به عقلم سخنی می‌گویند
بیم آن است که دیوانه شوم

اگر با عقل و مصلحت‌اندیشی با من سخن بگویند، بیم آن دارم که از شدت عشق و بی‌قراری دیوانه شوم.

گوش دل رفته به آواز سماع
نتوانم که نصیحت شنوم

دل و جانم به آواز عشق و شور سماع مشغول است؛ بنابراین نمی‌توانم پند و نصیحت دیگران را بشنوم.

همه گو باد ببر خرمن عمر
دو جهان بی تو نیرزد دو جوم

بگذار باد همه خرمن عمرم را با خود ببرد؛ زیرا دو جهان بدون تو به اندازه‌ی دو دانه جو ارزش ندارد.

دوستان عیب و ملامت مکنید
کانچه خود کاشته باشم دروم

ای دوستان، مرا سرزنش و ملامت نکنید؛ زیرا من نتیجه‌ی چیزی را درو می‌کنم که خود کاشته‌ام.

من بیچاره گردن به کمند
چه کنم گر به رکابش نروم

من بیچاره در کمند عشق او گرفتارم؛ پس چه کاری از من ساخته است اگر در پی او و همراه رکابش نروم؟

سعدیا گفت به خوابم بینی
بی‌وفا یارم اگر می‌غنوم

سعدی می‌گوید: اگر یار بی‌وفایم را در خواب ببینم، از شادی آواز می‌خوانم.

«

معنی این شعر با کمک هوش مصنوعی تولید و توسط تیم تحریریه سایت ویرایش و تنظیم شده است

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤