باز از شراب دوشین در سر خمار دارم

معنی بیت‌های شعر

باز از شراب دوشین در سر خمار دارم / وز باغ وصل جانان گل در کنار دارم

هنوز از شرابی که دیشب نوشیده‌ام، سرمستی و خماری در سر دارم و از باغ وصال یار، گلی در آغوش گرفته‌ام.

سرمست اگر به سودا برهم زنم جهانی / عیبم مکن که در سر سودای یار دارم

اگر از سرمستی و شور عشق، جهان را برهم بزنم، مرا سرزنش مکن؛ زیرا اندیشه و عشق یار در سر دارم.

ساقی بیار جامی کز زهد توبه کردم / مطرب بزن نوایی کز توبه عار دارم

ای ساقی، جامی بیاور که از زهد و پرهیزکاری توبه کرده‌ام؛ و ای نوازنده، آهنگی بنواز، زیرا از توبه کردن شرم دارم.

سیلاب نیستی را سر در وجود من ده / کز خاکدان هستی بر دل غبار دارم

سیلاب نیستی و فنا را بر وجود من جاری کن؛ زیرا از این جهان هستی و زندگی خاک‌آلود، غبار اندوه بر دل دارم.

شستم به آب غیرت نقش و نگار ظاهر / کاندر سراچه دل نقش و نگار دارم

با آب غیرت، نقش و نگار ظاهری را از خود شسته‌ام؛ زیرا در خانه دل خویش نقش و نگاری عمیق‌تر و باارزش‌تر دارم.

موسی طور عشقم در وادی تمنا / مجروح لن ترانی چون خود هزار دارم

من در عشق، همچون موسیِ کوه طور، در وادی آرزو و طلب سرگردانم و از نرسیدن به دیدار یار، هزاران زخم و درد مانند خود دارم.

رفتی و در رکابت دل رفت و صبر و دانش / بازآ که نیم جانی بهر نثار دارم

وقتی رفتی، دل و شکیبایی و خرد من نیز همراه تو رفت؛ بازگرد، زیرا هنوز نیمه‌جانی دارم تا آن را در راه تو فدا کنم.

چندم به سر دوانی پرگاروار گردت / سرگشته‌ام ولیکن پای استوار دارم

تا کی مرا مانند پرگار، گرد خود می‌گردانی؟ من در عشق تو سرگشته‌ام، اما در این راه استوار و پابرجا مانده‌ام.

عقلی تمام باید تا دل قرار گیرد / عقل از کجا و دل کو تا برقرار دارم

برای آرام گرفتن دل، عقلی کامل لازم است؛ اما من نه عقل کاملی دارم و نه دل آرام و قرارگرفته‌ای.

زان می که ریخت عشقت در کام جان سعدی / تا بامداد محشر در سر خمار دارم

از آن شرابی که عشق تو در کام جان سعدی ریخت، تا صبح قیامت سرمست و گرفتار خماری عشق خواهم بود.