ماهیِ امید عمرم از شست برفت

سعدی-رباعی شماره 37
ماهیِ امید عمرم از شست برفت
بی فایده عمرم چو شب مست برفت
عمری که از او دمی به جانی ارزد
افسوس که رایگانم از دست برفت
معنی بیتهای شعر
ماهیِ امید عمرم از شست برفت / بی فایده عمرم چو شب مست برفت
ماهیِ امید و فرصت زندگیام از دست رفت و عمر بیهودهام همچون شبی در مستی سپری شد.
عمری که از او دمی به جانی ارزد / افسوس که رایگانم از دست برفت
افسوس که عمری را که حتی لحظهای از آن به اندازهٔ جان ارزش داشت، بیهوده و رایگان از دست دادم.
تفسیر کلی
شاعر در این رباعی با حسرت از گذشتن عمر و از دست رفتن فرصتهای زندگی سخن میگوید. «ماهیِ امید» نمادی از امید و فرصت ارزشمندی است که بهآسانی از دست گریخته و دیگر بازنمیگردد. عمرِ بیحاصل به شبی مست تشبیه شده است؛ شبی که بیخبر و بیثمر سپری میشود. شاعر در پایان افسوس میخورد که سرمایهای گرانبها، که حتی لحظهای از آن میتوانست ارزشمند باشد، رایگان و بدون بهره از کف رفته است.



