بشنو به ارادت سخن پیر کهن

سعدی-رباعی شماره 156
بشنو به ارادت سخن پیر کهن
تا کار جهان را تو بدانی سر و بن
خواهی که کسی را نرسد بر تو سخن
تو خود بنگر آنچه نه نیکوست مکن
معنی بیتهای شعر
بشنو به ارادت سخن پیر کهن / تا کار جهان را تو بدانی سر و بن
سخن پیر دانا را با احترام و علاقه گوش کن تا آغاز و پایان و حقیقت امور جهان را بشناسی.
خواهی که کسی را نرسد بر تو سخن / تو خود بنگر آنچه نه نیکوست مکن
اگر میخواهی کسی از تو عیبجویی و سرزنش نکند، خودت مراقب باش و کاری را که ناپسند و نادرست است انجام نده.
تفسیر کلی
سعدی در این رباعی بر اهمیت بهرهگیری از تجربه و اندرز پیران خردمند تأکید میکند. انسان با گوش سپردن به سخن اهل تجربه میتواند حقیقت و سرانجام امور جهان را بهتر بشناسد. شاعر سپس راه مصون ماندن از سرزنش دیگران را در خودنگری و پرهیز از کارهای ناپسند میداند. پیام اصلی شعر این است که اصلاح رفتار خویش، بهترین راه رسیدن به آرامش و حفظ آبروست.



