ورود / عضویت



بگذشت بر آب چشم همچون جویم همراه با معنی و تفسیر

بگذشت بر آب چشم همچون جویم — (همراه با معنی و تفسیر)

بگذشت بر آب چشم همچون جویم



سعدی-رباعی شماره 155

 

بگذشت بر آب چشم همچون جویم

پنداشت کزو مرحمتی می‌جویم

من قصه ی خویشتن بدو چون گویم

ترک است و به چوگان بزند چون گویم

 

معنی بیت‌های شعر

بگذشت بر آب چشم همچون جویم / پنداشت کزو مرحمتی می‌جویم

اشک چشمانم مانند جوی روان شد، اما او گمان کرد که از او درخواست لطف و بخشش دارم.

من قصه ی خویشتن بدو چون گویم / ترک است و به چوگان بزند چون گویم

چگونه داستان حال خود را برای او بازگو کنم؟ او ترک است و اگر سخنم را بگویم، آن را همچون گویی با چوگان خواهد راند و بی‌اعتنا خواهد بود.

تفسیر کلی

شاعر از شدت اندوه و عشق، اشک‌های خود را همچون جویی روان تصویر می‌کند و معشوق از کنار آن می‌گذرد. معشوق گمان می‌برد که عاشق با این اشک‌ها از او طلب لطف و مرحمت دارد، اما عاشق توان بیان درد خویش را ندارد. تعبیر «ترک» به بیگانگی و بی‌اعتنایی معشوق اشاره دارد و نشان می‌دهد که او زبان حال عاشق را درنمی‌یابد. تشبیه او به چوگان‌بازی که با ضربه، گوی را دور می‌کند، بی‌رحمی و بازی‌گرفتن معشوق از دل عاشق را برجسته می‌سازد.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤